خدایا دلم باز هم گرفته

 

خدایا !

دلم باز امشب گرفته

بیا تا کمی با تو صحبت کنم

بیا تا دل کوچکم را

خدایا فقط با تو قسمت کنم

خدایا !

بیا پشت آن پنجره

که وا می شود رو بسوی دلم

بیا پرده ها را کناری بزن

که نورت بتابد به روی دلم

خدایا !

کمک کن که من نردبانی بسازم

و با آن بیایم به شهر فرشته

همان شهر دوری که بر سر در آن

کسی اسم رمز شما را نوشته

خدایا !

کمک کن که پروانه شعر من جان بگیرد

کمی هم به فکر دلم باش........مبادا بمیرد

خدایا !

دلم را که هر شب نفس میکشد در هوایت

اگر چه شکسته

شبی می فرستم برایت

 

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک

بارالهـا شب شده این کیست غوغـا می کند

                               دیده و دل را ز اشک و خون چو دریا می کند

گاه صورت می نهد بر خاک و می گرید چو ابر

                               گـاه با قبــر پیمبـــر درد دلهــا می کنـد

بوالبشـر نالد زغـم ، موسـات یا عیسـات این

                                یا کـه در آذر خلیــل اللـه مـأوا می کنــد

نــوح در طوفـان غـم افتاده یا یعقــوب زار

                                 از فـراق یوســف خود نالـه بر پا می کنـد

نی غلط گفتم که این پروانه سوزان علیـست

                                  نالـه از هجـران شمـع روی زهـرا می کند

زیر لب گریـد که ای آرام جـان من بخـواب

                                  میهمـان امشب ترا بر خویش بابـا می کنـد

فاطمــه جـان علـی جـان علــی آرام باش

                                  زینبـت در خانـه طفلان را تسلـی می کنـد

بسکـه این دختـر وفـا دارد به یاد پهلویـت

                                  آن در و دیـوار را هر شـب تماشـا می کند

از برای پهلـوی بشکستـۀ خـود غـم مخـور

                                  اشـک چشمــان علــی او را مداوا می کنـد

شرح مظلومیتت را هر که بنویسـد به دهر

                                   محسنـت با خـون پاک خویش امضا می کند

سازگار این نکتــه را بنویـس با خـون جگـر

                                   نالــۀ خود را علــی از خلـق اخفـا می کنـد

مدینه! دلم برای لحظه لحظه های با تو بودن تنگ است ...

 

 

مدینه! شهر عزادارِ مرد اقیانوس! دقیقه های غم انگیز و سرد بی فانوس!

کجاست مرقد گل‏های پرپرت ای شهر؟ ! بگو چه آمده از غصه بر سرت ای شهر؟ !

بهار پشت درت را کجا کنم پیدا؟ مدینه! زمزمه کن سوگنامه هایت را

کجاست رهگذر کوچه‏های هاشمی‏ات؟ ! بگو چه می گذرد بر عزیز فاطمی‏ات؟ !

مدینه! پنجره هایت چقدر غمبارند چقدر آینه‏هایت گرفته و تارند

به صحن آینه بندت چقدر نزدیکم به آسمان بلندت چقدر نزدیکم

هوای پنجره هایت هنوز بارانی است‏بهشت گمشده‏ات رو به روی دریا نیست؟ !

شب است و آمده ام تا ستاره‏ات باشم کنار روشنی ماه پاره‏ات باشم

به لحظه های غریبت چقدر محتاجم به عطر روشن سیبت چقدر محتاجم

بگو که این همه عاشق مگر چه می‏خواهند؟ غریب و مویه کنان پشت‏در چه می خواهند؟

مدینه! تا گل خورشید چند فرسنگ است؟ ! برایم از غم زهرا بگو! دلم تنگ است!